فام‌نیوز- نائب رئیس کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس با بیان اینکه سیر رویدادهای چندماهه اخیر ممکن است از دایره تحمل فکرها و روان‌ها خارج باشد، گفت: صدا وسیما که باید در این میان از خود احساس مسوولیت بیشتری به خرج دهد و با صاحبنظران و جامعه‌شناسان و روانشناسان مشورت و برنامه‌های متناسب تهیه و پخش کند سلیقه خاص خود را پی گرفت و کار درخوری برای التیام علمی و کارشناسانه درد‌ها و زخم‌های مردم روی آنتن نبرد.
محمد کاظمی، نائب رئیس کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت: «اگرچه سال‌هاست در کشور ما سیر و توالی حوادث روند صعودی داشته است و رویدادهای ایران اغلب در صدر اخبار جهان قرار داشته است ولی طی چند ماهه اخیر ایرانیان روزها و هفته‌های سختی را پشت سر گذاشتند؛ چنانچه هنوز از گرمی آن عبور نکرده‌ایم و هنوز غبارهای این حادثه‌ها فرو ننشسته‌اند تا ببینیم که داشته‌ها و از دست دادن‌های‌مان دقیقا چیست؟
اعتراضات آبان‌ماه که در پی اعلام سهمیه‌بندی بنزین صورت گرفت و متاسفانه به خشونت کشیده شد بسیار تلخ و خسارت‌بار بودند و پیامدهای سیاسی و اجتماعی فراوان داشتند. این اعتراض‌ها که البته با دقت و مسوولیت‌شناسی و تدبیر امکان عدم وقوع داشتند یا می‌شد به صورت مدبرانه‌ای کنترل و مدیریت شوند باید مورد تحلیل گسترده و دقیق و بی‌طرفانه قرار می‌گرفتند و روشن می‌شد که چرا جامعه ما مستعد بروز برخی آشوب‌ها و تشنج‌هاست؟
ترور ناجوانمردانه سردار حاج قاسم سلیمانی توسط امریکا هم در نوع خود حادثه بسیار بزرگی بود که جامعه ما را تکان داد و دیدیم که ملت ایران را با چه حجم عظیمی به خیابان‌ها کشاند و تصویری بزرگ از وحدت و انسجام ملی را به نمایش گذاشت. هنوز این ماجرا به انتها نرسیده بود که حمله موشکی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به پایگاه امریکایی عین‌الاسد در عراق، جهان را در شوک خبری تازه‌ای فرو برد و حادثه‌ای را رقم زد که با چنین مشخصاتی سابقه نداشت و بازتاب‌های گسترده‌ای از خود به جا گذاشت که هنوز هم ادامه دارد و با ترفندهای تبلیغاتی بنگاه‌های خبرپراکنی امریکا از اهمیتش کاسته نمی‌شود ولی بازهم این خبر با همه ابعاد آن سرد نشده بود که سقوط هواپیمای مسافربری اوکراینی در آسمان تهران چون یک بمب خبری عمل و چشم‌ها و ذهن‌ها را به خود معطوف کرد.
درست ۳ روز بعد از این سقوط بود که فرضیه اصابت موشک پدافندی ایران به این هواپیما، توسط ستاد فرماندهی نیروهای مسلح ایران مورد تایید قرار گرفت و این‌بار هم شوک خبری دیگری ایجاد شد که جهان را در بهت و حیرت فرو برد و ایرانیان بیش از همه ساکنان کره خاکی متاثر شدند تا در کنار جان باختن عده‌ای از تشییع‌کنندگان کرمانی پیکر شهید سلیمانی توالی خبرهای تلخ و غیرقابل باور تکمیل شود و جان و روان مردم را در خود فرو برد.
اشاره مختصر به سیر رویدادهای چندماهه اخیر از این رو صورت گرفت تا نشان داده شود که این همه حادثه‌های بزرگ آن هم در ظرف زمانی کوتاه واقعا ممکن است از دایره تحمل فکرها و روان‌ها خارج باشد و باید به صورت ویژه برای آن چاره‌اندیشی شود. ما نیاز به تامل و درنگ در این خبرها داریم، نمی‌توانیم به سادگی همه آنها را هضم کنیم و از عوارض منفی‌شان کاملا جلوگیری به ‌عمل آوریم.
متاسفانه صدا وسیما که باید در این میان از خود احساس مسوولیت بیشتری به خرج دهد و با صاحبنظران و جامعه‌شناسان و روانشناسان مشورت و برنامه‌های متناسب تهیه و پخش کند سلیقه خاص خود را پی گرفت و کار درخوری برای التیام علمی و کارشناسانه درد‌ها و زخم‌های مردم روی آنتن نبرد. طی این هفته‌های سخت حتما راه‌های علمی و تجربه‌شده‌ای وجود داشت که با مردم سخن گفت و در آرامش‌شان کوشید؛ به عبارت دیگر تاثیرات منفی خبرهای ناگوار یک طرف و رهاشدگی جامعه از طرف دیگر خدا می‌داند که تا چه حد روح و روان مردم ما را مورد آسیب قرار داده است؟
اگر رسانه ملی در این باب برای خود یک وظیفه و مسوولیت حتمی قائل بود می‌توانست از تجربه دیگر کشورها در چنین مواقعی استفاده کند و جامعه در تلاطم سهمگین به امان خدا رها نشود. نه‌تنها چنین مسوولیت‌شناسی صورت نگرفت و همه‌چیز در امواج خروشان سیاست به فراموشی سپرده شد متاسفانه دیدیم که چه سان ملت ایران زیر بمباران تبلیغات و القائات و تشویش شبکه‌های ماهواره‌ای بیگانه و انواع رسانه‌های خارجی قرار گرفتند و هرچه آسیب بود خوردند و جز خداوند یاوری پیدا نکردند.
آیا واقعا صدا وسیما با آن طول و عرض اداری عظیم نباید دارای روانشناسان و جامعه‌شناسان غیر سیاسی باشد که در چنین مواقع خطیری هر نوع خبر و برنامه و گزارش و فیلم و سریالی براساس نظر کارشناسی آنها تهیه و پخش شود تا آسیب‌ها بیشتر نشوند و فرصت‌طلبی بیگانگان نمک بر زخم مردم نپاشد؟ در چنین زمان‌های حساسی اگر از صداو سیما نباید انتظار میدان‌داری مسوولانه و علمی داشته باشیم کدام رسانه فراگیر باید وارد شود و چون طبیبی حاذق عمل کند و مرهم بر زخم روح و روان مردم بگذارد؟»